در حال حاضر چندین پست در مورد کالاهای خطرناک نوشته شد و تا حدودی با مقررات کار و نحوه جابجایی آنها آشنا شدیم. اما این مطالب را می توان اطلاعات عمومی به حساب آورد،  چرا که مبحث کالای خطرناک فوق العاده گسترده و مهم هست و دارای  جنبه ها و شاخه های مرتبط زیادی است که فکر می کنم نوشتن چندین کتاب هم در مورد آن کم باشد چه برسد به بررسی آن در این وبلاگ!!

 

این هم علائم طبقات 9 گانه کالاهای خطرناک مطابق قوانین بین المللی

 

 

گروه1: مواد منفجره(Explosives ) که به 6 زیرمجموعه تقسیم می شود.

 

گروه2: گازها(Gases ) گازهای قابل اشتعال ، غیرقابل اشتعال وگازهای سمی

 و

گروه3: مایعات قابل اشتعال(Flammable liquids )

 

گروه4: جامدات(Solids ) قابل اشتعال،خودسوز و مواد جامدی که درصورت رسیدن رطوبت خطرناک هستند.

گروه5:موادی که درمعرض اکسیداسیون قراردارند.

 

گروه6: موادسمی(Toxic substances ) مواد سمی وعفونی

 

گروه7:مواد رادیواکتیو

 

 

گروه8: کالای خورنده وخطرات آن(Corrosives)

و

گروه9:دیگرکالاهای خطرناک وسایرمواردی که تحت پوشش گروههای دیگر نیستند.

 

 

 

 

 اما سوال اصلی این است که با وجود این همه مشکل و خطر باید به حمل این کالاها بپردازیم یا خیر؟

 

بله، زیرا یکی از پر سود ترین کالاها برای حمل و نقل ، کالاهای خطرناک است چرا که با توجه به میزان خطرناکی آن، هزینه حمل آن نیز افزایش می یابد . مسلما با ایجاد زیر ساخت های مناسب و استانداردهای لازم می توان این کالاها را مانند کالاهای عادی حمل کرد و از مزایای ارزی آن بهره برد. با وجود موقعیت ترانزیتی ایران باید به حمل و نقل کالاهای خطرناک توجه بیشتری کرد تا بتوان علاوه بر درآمد ارزی آن ایمنی را در بنادر و خصوصا در مورد کالاهای خطرناک بکار گرفت.

دلیل تاکیدم بر رعایت ایمنی و استاندارد را در عکسهای زیر می توان دید( که فقط متوجه بنادر نیست):

 

عدم رعایت ایمنی و چیدن درست کانتینرها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امیدورام در این چند پست توانسته باشم الفبای کالای خطرناک را بیان کنم.

 

 

منبع:مدیریت بین اللملی کالا / علی اکبر صفایی/بهمن1384/دانشگاه دریانوردی چابهار

        مدیرت پایانه ها / محمد علی حسن زاده/ 1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار

         سیاستگذاری/دکتر بهروز امرایی/1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار

تدارکات ویژه (Special provisions)

 

1- سازمان بندر مربوطه حداقل  باید یک نفر را که دانش کافی درباره قوانین و مقررات جاری ملی و بین المللی درباره حمل و نقل ایمن و جابجایی کالاهای خطرناک دارد، منصوب یا تعیین نماید.

این شخص باید همه قوانین و مقررات بین المللی،راهنماها،توصیه نامه هاو دیگر اسناد مربوط به حمل و نقل کالاهای خطرناک،کشتی های حمل کننده این کالاها و وسایل جابجایی،حمل و نقلی،تولید و یا برعکس استفاده از این کالاها را بداند.این اسناد باید به آسانی در بندر به منظور مراجعه به آنها موجود بوده ،نگهداری و بروز شوند.

(اگر نگید که داره بازار گرمی میکنه به نظر من فارغ التحصیلان رشته مدیریت و بازرگانی دریایی بهترین گزینه برای این مسئولیت هستند)

 

2- مکانهایی که کالاهای خطرناک در آنجا وجود دارد باید همانند مکانهایی که استعمال دخانیات و دیگر منابع آتش زا در آنجا ممنوع است،طراحی شود.تجهیزات الکتریکی موجود در این مکانها باید در جاهایی که لازم است در برابر انفجار محافظت شوند. کلیه کارهایی که منجر به تولید گرما شده و احتمال آتش سوزی یا انفجار را بوجود می آورندباید دقیقا مورد کنترل قرار گیرد.

 

3- آمار و اطلاعات ثبت شده کالاهای خطرناکی که در محوطه بندر وجود دارند به منظور استفاده در شرایط اضطراری باید محافظت و نگهداری شوند.

 

4- مکانهای ویژه برای نگهداری یا بسته بندی دوباره ی کالاهای خطرناک آسیب دیده یا کالاهای خطرناک آلوده شده بواسطه ی فساد کالاهای تلف شده،تدارک دیده شود.

بسته بندی ها، واحد بارگیری و واحدهای حمل و نقل کالا همگی باید بطور ایمن مستقیما به مکان ویژه منتقل شوند و نباید آنها را تا زمانی که ایمن نشده اند در محوطه بندر رها کرد.

 

5- فرمانده کشتی باید مطمئن شود که هرگونه عملیات جابجایی کالا برای عملیات سو خت گیری کشتی خطری ایجاد نخواهد کرد و این شرایط تماماً در طول زمان آغاز سوختگیری تا            فراهم می باشد.

توصیه نامه آیمو برای حمل و نقل کالاهای خطرناک و فعالیتهای مرتبط در محوطه بندری شامل یک لیست کنترل می باشد که باید قبل از عملیات سوخت گیری و در آغاز کار دنبال شود.

 

 

تعمیر و نگهداری (Repair and maintenance work)

بندر باید اطلاع رسانی مناسب لازم را قبل از هرگونه تعمیر و یا عمل نگهداری که در حال اجرا می باشد چه در روی کشتی و چه در ساحل،که با توجه به حضور کالاهای خطرناک ،می تواند مخاطره ای بوجود آورد،انجام دهد.این قبیل کارها تنها بعد از اینکه سازماندهی شد می تواند بدون وجود مخاطره ای ایجاد و اجرا شود.

یک سیستم مناسب «صدور اجازه کار» باید مورد استفاده قرار گیرد.