کنترل ورودی و موجودی (Control of entry and persence)

1- ورود کالاهای خطرناک به محوطه بندر توسط هر مُد(شیوه) حمل و نقلی باید تحت کنترل باشد.

2- سازمان بندری باید هر محدودیتی را که ممکن است ضروری باشد،معین نماید. این محدودیتها در رابطه با:

الف- طبقات یا مقدار کالاهای خطرناک که ممکن است به محوطه بندری وارد شده یا در محوطه موجود باشند.

ب- شرایطی که کالاهای خطرناک طی آن ممکن است جابجا شده یا موجود باشند.

3-  اگر این فرض که وجود کالاهای خطرناک باعث به خطر افتادن جان اشخاص و یا دارایها بواسطه شرایطشان می شود ،وجود داشته باشد سازمان بندری باید صاحب اختیار و قدرت برای ممنوع کردن ورود کالاهای خطرناک برای نگهداری و انبار یا ترانزیت از محوطه بندری باشد. (شرایط محدود کننده،شرایط مُد حمل و نقلی آنها یا شرایط محوطه بندری)

تذکر 1- نگهداری«keeping » به کالاهایی که در محوطه بندری موجود می باشند اشاره می کند که قبلا از یک وسیله نقلیه ،تخلیه شده و منتظر وسیله نقلیه بعدی هستند تا بارگیری شده و به سمت مقصد فرستاده شوند.

تذکر2- ذخیره یا انبار«storage » به کالاهایی که در محوطه بندر انبار شده اند و منتظردستور درباره فروش یا ارسال آنها به سمت مقصد می باشند.

تذکر 3- ترانزیت«transit » به کالاهایی گفته می شود که دارای مقصد معین در بندر بارگیری هستند( در حالیکه روی عرشه کشتی در محوطه بندری می باشند).

کالاهایی که به منظور عبور از کشور وارد می شوند نه مصرف در کشور.

4- سازمان بندری همچنین باید قادر به دور کردن یا برطرف سازی کالاهای خطرناک یا هر کشتی، کانتینرهای حمل بار،کانتینر های تانکری،کانتینرهای پرتابل،وسیله نقلیه و دیگر واحد حمل و نقلی کالا که شامل کالاهای مشابه هستند در میان محوطه بندر که باعث ایجاد یک مخاطره غیر مقبول بواسطه شرایطشان یا محدودتشان می شود، باشد.

آموزش (Training )

1- همه افراد درگیر در زمینه حمل و نقل کالاهای خطرناک باید آموزش دیده باشند. که شامل افراد استخدام شده توسط سازمانهای قانون گذار، شرکتهای کشتیرانی، خدمات کالا و همچنین مدیریت بندر،ناظران و سرپرستان و کارکنان بندرمی باشد.

2- همه افراد باید آموزشهای مناسب در رابطه با وظایف خود رادیده باشند. آموزشهای متفاوت برای گروههای مختلف کارکنان بندری مناسب خواهد بود.

3- هیچ کس نباید در دوره های مشابه شرکت کند. آموزش باید مطابق و در خور مسئولیت ومسائل درگیر کننده ی افراد باشد. بعنوان مثال تعداد کمی از افراد در بندر نیازمند دانستن تمام یا کل(IMDG Code) می باشند اگر چه هر کس نیازمند دانستن آن بخش یا بخشهای تخصصی است که مرتبط با کارش می باشد و مربوط به بندر و قوانین شرکت یا دستورالعملها و سیستم ایمنی کار است.

4- آموزش ویژه عملی در باره یک حادثه مرتبط با کالاهای خطرناک علاوه بر هشدارهای عمومی مناسب، آگاه سازی و آموزش خاص وظیفه ایی، باید ارائه شود.

5- آموزشهای عمومی یا کلی باید به گونه ایی طراحی شود که آگاهی مناسب درباره خطرات کلی جابجایی کالاهای خطرناک و نیازهای قانونی آنرا فراهم کند. که شامل یک تعریف از طبقات کالاهای خطرناک و علامتهای آنها ، برچسبها،پلاکها، بسته بندی و تفکیک، اسناد و شیوه های ضروری عکس العمل می باشد.

6- همه کارکنان بندری باید آموزشهای لازم را دریافت کرده و باید آموزش عملی در مورد حوادث ریزش (ریختن، فرو ریزی،پخش شدگی)کالاهای خطرناک را دیده باشند.

7- آموزش همانند یک نیاز باید بصورت مداوم و دوره ای همراه با بازآموزی ارائه شود.

8- همه آموزشهای باید ثبت و بایگانی شود. 

9- آموزشهای مربوط به مواد عبارتند از:

الف-Training unit p.3.1 (Handling Dangerous Cargo in Port) of the ILO's Portworker Development Programme;

ب- IMO model course 1.10, dangerous, hazardous and harmful cargoes;

ج- IMDG Code , section 1.3, recommendation on Training of shore side personnel.