تانكرهاي بدون آب توازن
در سال هاي اخير اقدامات زيادي به منظور استفاده از تكنولوژي هاي سازگار با محيط زيست در صنايع كشتيراني صورت گرفته است. اخيرا DNV طرح ابداعي جديد خود در رابطه با كشتي هاي VLCC موسوم به Triality را ارائه كرده است كه در واقع كشتي با سوخت LNG بوده و با توجه به ساختار بدنه بي نياز از سيستم آب توازن مي باشد. اين كشتي بعلت استفاده از گاز براي سوخت، آلودگي هواي بسيار كمي توليد مي كند. همانطور كه از نام اين طرح پيداست دستيابي به سه هدف را ممكن مي سازد كه عبارتند از:
به لحاظ زيست محيطي بسيار برتر از انواع تانكرهاي حمل مواد خام مي باشد، راه حل ارائه شده توسط آن امري عملي و براساس علوم موجود است و در نهايت به لحاظ مالي نسبت به انواع حمل كننده هاي سنتي كه از سوخت سنگين استفاده مي كنند بسيار جذابتر است.
مدير عامل DNV هنريك اُ.مادسن مي گويد:« من معتقدم كه گاز بزودي سوخت رايج در كشتي هاي تجاري خواهد شد. در سال 2020 اكثر مالكان، كشتي هايي را سفارش خواهند داد كه از سوخت گاز طبيعي مايع (LNG)استفاده كند. بعنوان يك موسسه شناخته شده طبقه بندي، DNV موظف است كه شيوه هاي محيط زيست دوستانه ي بيشتري را براي صنعت كشتيراني بيابد، و آنچه امروز ما بعنوان نوآوري در عرصه كشتي هاي تانكري حمل نفت خام انجام داده ايم باعث افتخار من است.»
آسيب رساني كمتر به محيط زيست
با مقايسه طرح جديد Triality و طرح هاي مرسوم در تانكرهاي حمل نفت خام متوجه مي شويم كه هر دو داراي طيف عمليات مشابه هستند ولي در طرح جديد تانكرهاي VLCC :
- انتشار COx 34 درصد كمتر است.
- حذف كامل نياز به آب توازن
- حذف كامل تخليه شدن بخار حاصل از كالا (venting of cargo vapors)
- 25 درصد صرفه جويي در مصرف انرژي
آسيب رساني كمتر همچنين مي تواند براي ساكنان بنادر و مناطقي كه در مجاورت مسيرهاي پر ترافيك كشتيراني زندگي مي كنند مفيدباشد زيرا 80 درصد انتشار اكسيد نيتروژن و بيش از 95 درصد اكسيد گوگرد و ذرات معلق در هوا را كاهش مي دهد.
عدم وجود آب توازن
در تانكرهاي مرسوم امروزي در شرايطي كه كشتي بدون بار در حال سفر است بايد از آب توازن جهت غوطه وري مناسب و داشتن آب خور كافي جهت جلوگيري از برخورد به كف دريا استفاده مي شود. در واقع اين طرح با بدنه V شكل ميزان سطحِ در تماس بدنه با آب را كاهش مي دهد و با توجه به نحوه تقسيم بندي تانكها در داخل آن نيازي به آب توازن ندارد و بسيار كاراتر از طرح هاي كنوني است.
يك كشتي VLCC در شرايط بدون بار حدود 80 الي 100 هزار تن آب دريا را با خود حمل مي كند كه حاوي موجودات اكوسيستم محل آبگيري كشتي هستند و وقتي اين آب در محل ديگري جهت بارگيري تخليه مي شود اين موجودات زنده بيگانه مي توانند باعث ايجاد تغيير يا نابودي اكوسيستم جديد شوند. بعلاوه بايد هزينه هاي حمل اين ميزان آب و نگهداري از تانكهاي توازن را نيز به اين مسئله افزود.
طرح Triality مي تواند در طول يك سفر حدود پانصد تن از كالاي(مایع) تبخير شده را جمع آوري نموده و دوباره به حالت مايع درآورد. اين گاز مايع شده سپس در تانكهاي مخصوص روي عرشه ذخيره مي شوند و بيش از نيمي از آن بعنوان سوخت بويلرها در طول عمليات تخليه كالا مورد استفاده قرار مي گيرد و مي توان باقي مانده آنرا به درون تانكهاي كالا منتقل كرده يا در طول عمليات تحويل كالا به ساحل به آنان تحويل داد.
برتري كشتي دوستدار محيط زيست به لحاظ هزينه ساخت
هنگاميكه بحث هزينه هاي اضافي ساخت كشتي طبق طرح جديد و كاهش هزينه عمليات به ميان مي آيد نتيجه گيري هنريك اُ.مادسن كاملا روشن است: « امكان توسعه كشتي با برتري به لحاظ زيست محيطي و سودآوري به طور همزمان ممكن است. برآورد ما افزايش 10 الي 15 درصدي در هزينه ها براي ساخت كشتي طبق طرح جديد Trilaty در مقايسه با VLCC سنتي مي باشد. با اين وجود ما كاهش 25 درصدي هزينه ها در طول چرخه زندگي كشتي Triality نسبت به طرح هاي مرسوم را برآورد مي كنيم. من معتقدم كه كشتي هاي Triality تا سال 2014 از كارخانه هاي كشتي سازي روانه دريا خواهند شد.»
سعی كرده ام محلی مناسب برای تبادل نظر و به اشتراك گذاری اطلاعات خود در زمینه های مربوط به دریانوردی و بازرگانی دریایی، مدیریت، اقتصاد و بانک ایجاد كنم تا از این طریق به گسترش هرچه بیشتر این صنعت بزرگ و حیاتی برای كشور، به سهم خود كمك كرده باشم. این وبلاگ از دو آدرس زیر در دسترس است.