کشتی ها به دلیل اصل ارشمیدس غرق نمی شوند. این اصل بیان می کند که نیروی شناوری که بر جسمی در سیال وارد می شود، برابر با وزن سیال جابجا شده توسط آن جسم است.
به عبارت دیگر، زمانی که یک کشتی در آب قرار می گیرد، حجم مشخصی از آب را جابجا می کند. وزن آب جابجا شده توسط کشتی، نیروی شناوری رو به بالا ایجاد می کند که با وزن کشتی برابر است. اگر وزن کشتی از نیروی شناوری کمتر باشد، کشتی شناور می ماند. اما اگر وزن کشتی بیشتر از نیروی شناوری باشد، کشتی غرق می شود.
عوامل متعددی بر شناوری کشتی ها تأثیر می گذارد، از جمله:
- چگالی: اگر چگالی کشتی کمتر از چگالی آب باشد، کشتی شناور می ماند. به همین دلیل است که کشتی ها از موادی مانند فولاد ساخته می شوند که دارای حفره های هوایی زیادی هستند و چگالی آنها را از آب کمتر می کند.
- حجم: هر چه حجم کشتی بیشتر باشد، آب بیشتری جابجا می کند و نیروی شناوری بیشتری ایجاد می شود. به همین دلیل است که کشتی های بزرگ می توانند بارهای سنگین تری را حمل کنند.
- شکل: شکل کشتی نیز بر شناوری آن تأثیر می گذارد. بدنه کشتی ها به گونه ای طراحی شده است که آب را به طور مساوی جابجا کند و حداکثر نیروی شناوری را ایجاد کند.
علاوه بر این، محفظه بندی کشتی ها نیز نقش مهمی در شناوری آنها ایفا می کند. محفظه بندی به تقسیم کشتی به بخش های مختلف ضد آب کمک می کند. اگر بخشی از کشتی دچار نشتی شود، فقط آن بخش غرق می شود و کل کشتی غرق نمی شود.
در نهایت، بار کشتی نیز بر شناوری آن تأثیر می گذارد. هر چه بار کشتی بیشتر باشد، عمیق تر در آب فرو می رود. با این حال، تا زمانی که وزن کشتی از نیروی شناوری بیشتر نشود، کشتی غرق نمی شود.
سعی كرده ام محلی مناسب برای تبادل نظر و به اشتراك گذاری اطلاعات خود در زمینه های مربوط به دریانوردی و بازرگانی دریایی، مدیریت، اقتصاد و بانک ایجاد كنم تا از این طریق به گسترش هرچه بیشتر این صنعت بزرگ و حیاتی برای كشور، به سهم خود كمك كرده باشم. این وبلاگ از دو آدرس زیر در دسترس است.