اگر كشتي كالاي رو داره حمل مي كنه كه از جمله آلاينده هاي درياي محسوب ميشه يا كالاي خطرناك است-مثل نفت_ اگر كشتي در وضعيت خاصي قرار بگيرد كه كه مجبور شه بار خودش رو كم كنه (در حين سفر) چه كاري بايد بكنند و چه عواقبي داره؟
اوا از همه باید بررسی بشه که این حادثه به چه علت رخ داده و برای چی کشتی مجبور به سبک سازی شده تا بتونیم مقصر اصلی رو پیدا کنیم تا جوابگوی عواقب باشه.
اگر این حادثه بخاطر بسته بندی نادرست اتفاق افتاده باشه بیمه هیچ خسارتی رو پرداخت نمی کنه و مسئول بسته بندی باید جوابگو باشه.
اگر بسته بندی درست ولی بارچینی بسته ها یا کالا در کشتی اشتباه صورت گرفته باشه مسئول بارچینی و کاپیتان درگیر خواهند بود.
اگر حادثه بخاطر قصور کارکنان .... و به همین طریق تا علت سبک سازی مشخص شود.
حال اینکه اگر کالای خطرناک در کشتی بارگیری شده تدابیر امنیتی اتخاذ شده(مثلا برای حمل بعضی از کالاهای خطرناک کشتی مخصوص لازم است) یا چون کالای خطرناک بارگیری شده، باید کشتی از محلهایی که در صورت بروز خطر دچار مخاطره جدی می شوند عبور نکند.
یا کشتی های نفت کش همه دو جداره باید باشند تا در صورت بروز حادثه به آسانی دچار مشکل نشده و محیط را آلوده نکنند.
به هر حال با رعایت همه این موارد بازهم اگر کشتی مجبور به سبک سازی شود این کار باید صورت گیرد( اگر ممکن است با اطلاع به بنادر نزدیک یا درخواست کمک سعی کند این مواد را در وسیله دیگری تخلیه کند) چون از نظر عقلانی اگر این کار را نکند با غرق شدن و به خطر افتادن کل کشتی این خطر برای محیط زیست هم چندین برابر می شود. ولی تا می تواند باید بگونه ایی باشد که کمترین خطر را ایجاد کند.(شاید برای جواب همین جمله کافی بود باید ببخشید اگه زیاد پر حرفی می کنم.)
برای عواقب اون هم طبق ماده ی زیر :
قانون دریایی ایران
فصل دوازدهم- خسارات دریایی
ماده ی 187 –(نحوه تقسیم خسارات مشترک دریایی)
موارد خسارات مشترک دریایی و ترتیب تعیین و تسهیم نسبی خسارات و طرز محاسبه ی آن به موجب قراردادهای خاص و در صورت نبودن قرارداد طبق آیین نامه ای خواهد بودکه براساس مقررات وعرف بین المللی تنظیم وتصویب خواهد شد.
که ازجمله این کنوانسیونها و مقررات بین المللی چندتایی رودر زیربیان می کنم:
اول اینکه کنوانسیونهای بین المللی به 3 گروه تقسیم می شوند.1- کنوانسیونهای ایمنی 2- کنوانسیونهای آلودگی 3- کنوانسیونهای مسئولیت و جبران خسارت
اینجا ما ابتدا طبق کنوانسیونهای ایمنی باید کشتی هایی دارای شرایط مناسب داشته باشیم و طبق کنوانسیونهای آلودگی اصولی را رعایت کنیم. اما در مورد جبران خسارت:
مسئولیت مدنیCLC 69
International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, 1969
کنوانسیون بین المللی راجع به مسئولیت مدنی بخاطر خسارت ناشی از آلودگی نفتی، 1969
از تاریخ 19 ژوئن 1975 (29 خرداد 1354) لازم الاجرا گردید.
موضوع: هدف این کنوانسیون، تضمین این است که غرامت کافی برای قربانیان یا زیان دیدگان حوادث آلودگی نفتی ناشی از سوانح دریایی کشتیهای حامل نفت، موجود می باشد.
صندوق FUND 71
کنوانسیون بین المللی ایجاد صندوق بین المللی برای جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی،1971
از 24 مهر 1357 لازم الاجرا شد.
موضوع: بخاطر اینکه کنوانسیون مسئولیت مدنی گاهی پاسخگوی خسارت وارده نبود بوجود آمد.
Nuclear 71
کنوانسیون مربوط به مسئولیت مدنی در زمینه حمل دریایی مواد هسته ای،1971
HNS 96
کنوانسیون بین المللی مسئولیت و جبران خسارت مرتبط با حمل دریایی مواد خطرناک و آسیب رسان،1996
شرایط لازم الاجرایی این کنوانسیون ، تا پایان مرداد 1377 احراز نشده بود.(الان رو نمی دونم)
amir.ghaedi.heidari@gmail.com Email:
هرگونه كپي برداري تنها با اجازه نويسنده مجاز است.
سعی كرده ام محلی مناسب برای تبادل نظر و به اشتراك گذاری اطلاعات خود در زمینه های مربوط به دریانوردی و بازرگانی دریایی، مدیریت، اقتصاد و بانک ایجاد كنم تا از این طریق به گسترش هرچه بیشتر این صنعت بزرگ و حیاتی برای كشور، به سهم خود كمك كرده باشم. این وبلاگ از دو آدرس زیر در دسترس است.