SeaTrade & Transport

آوال در برات: ضمانت پرداخت

آوال در اصطلاح تجاری، به معنای ضمانت پرداخت برات است. به عبارت ساده‌تر، فردی که آوال می‌دهد، تضمین می‌کند که اگر برات‌گیر (کسی که باید پول را پرداخت کند) نتوانست یا نخواست وجه برات را پرداخت کند، او خود موظف به پرداخت آن خواهد بود.

چرا آوال داده می‌شود؟

• افزایش اعتبار برات: آوال باعث می‌شود که برات اعتبار بیشتری پیدا کند و افراد بیشتری تمایل به پذیرش آن داشته باشند.
• تامین امنیت برای دارنده برات: آوال به دارنده برات این اطمینان را می‌دهد که در صورت عدم پرداخت وجه توسط برات‌گیر، می‌تواند به آوال‌دهنده مراجعه کند.
• تسهیل در نقل و انتقال برات: با وجود آوال، برات راحت‌تر و با اطمینان بیشتری بین افراد منتقل می‌شود.

انواع آوال:

• آوال در وجه حامل: این نوع آوال، به هر کسی که برات در دستش باشد تعلق می‌گیرد.
• آوال در وجه شخص معین: این نوع آوال، فقط به شخص خاصی که نامش در آوال ذکر شده تعلق می‌گیرد.

مهم‌ترین نکات درباره آوال:

• مسئولیت آوال‌دهنده: آوال‌دهنده مسئولیت پرداخت وجه برات را به عهده می‌گیرد و نمی‌تواند به سادگی از این مسئولیت شانه خالی کند.
• شرایط آوال: آوال باید روی خود برات نوشته شود و شامل مشخصات آوال‌دهنده، تاریخ و امضای او باشد.
• اثر آوال: آوال باعث می‌شود که آوال‌دهنده نیز در کنار برات‌گیر، مسئول پرداخت وجه برات باشد.

به طور خلاصه، آوال یک ابزار مهم در تجارت است که به افزایش اعتبار برات و تضمین پرداخت آن کمک می‌کند. اگر قصد دارید براتی را بپذیرید، بهتر است که آوال معتبر روی آن درج شده باشد.

یک برات معمولاً شامل موارد زیر است:

• کلمه برات: این کلمه به وضوح در بالای سند نوشته می‌شود تا نوع سند مشخص شود.
• محل و تاریخ صدور: جایی که برات صادر شده و تاریخ صدور آن به طور دقیق قید می‌شود.
• نام برات‌گیر: شخصی که باید مبلغ برات را پرداخت کند.
• مبلغ برات: مبلغی که باید پرداخت شود به صورت عددی و حروف نوشته می‌شود.
• تاریخ سررسید: تاریخی که برات‌گیر باید مبلغ را پرداخت کند.
• محل پرداخت: جایی که باید مبلغ برات پرداخت شود.
• در وجه: شخصی که مبلغ برات باید به او پرداخت شود.
• امضای صادرکننده: امضای فردی که برات را صادر کرده است.

توجه: این موارد تنها بخشی از اطلاعاتی است که ممکن است در یک برات وجود داشته باشد و بسته به نوع برات و توافق طرفین، موارد دیگری نیز ممکن است اضافه شود.

منبع: اینترنت

کشتی ها به دلیل اصل ارشمیدس غرق نمی شوند. این اصل بیان می کند که نیروی شناوری که بر جسمی در سیال وارد می شود، برابر با وزن سیال جابجا شده توسط آن جسم است.

به عبارت دیگر، زمانی که یک کشتی در آب قرار می گیرد، حجم مشخصی از آب را جابجا می کند. وزن آب جابجا شده توسط کشتی، نیروی شناوری رو به بالا ایجاد می کند که با وزن کشتی برابر است. اگر وزن کشتی از نیروی شناوری کمتر باشد، کشتی شناور می ماند. اما اگر وزن کشتی بیشتر از نیروی شناوری باشد، کشتی غرق می شود.

عوامل متعددی بر شناوری کشتی ها تأثیر می گذارد، از جمله:

• چگالی: اگر چگالی کشتی کمتر از چگالی آب باشد، کشتی شناور می ماند. به همین دلیل است که کشتی ها از موادی مانند فولاد ساخته می شوند که دارای حفره های هوایی زیادی هستند و چگالی آنها را از آب کمتر می کند.
• حجم: هر چه حجم کشتی بیشتر باشد، آب بیشتری جابجا می کند و نیروی شناوری بیشتری ایجاد می شود. به همین دلیل است که کشتی های بزرگ می توانند بارهای سنگین تری را حمل کنند.
• شکل: شکل کشتی نیز بر شناوری آن تأثیر می گذارد. بدنه کشتی ها به گونه ای طراحی شده است که آب را به طور مساوی جابجا کند و حداکثر نیروی شناوری را ایجاد کند.

علاوه بر این، محفظه بندی کشتی ها نیز نقش مهمی در شناوری آنها ایفا می کند. محفظه بندی به تقسیم کشتی به بخش های مختلف ضد آب کمک می کند. اگر بخشی از کشتی دچار نشتی شود، فقط آن بخش غرق می شود و کل کشتی غرق نمی شود.

در نهایت، بار کشتی نیز بر شناوری آن تأثیر می گذارد. هر چه بار کشتی بیشتر باشد، عمیق تر در آب فرو می رود. با این حال، تا زمانی که وزن کشتی از نیروی شناوری بیشتر نشود، کشتی غرق نمی شود.

منابع: + +